Yan iş olarak başladım, asıl işim oldu — ama önce iki kez bıraktım

Eğitmen olarak aynı yoldan geçtim, ekleyeceğim şey ders materyali satışına özel.

Bu işte en büyük tuzak, her ürünü sıfırdan yapmak. Ben iki yıl boyunca her materyali baştan hazırladım, sonra fark ettim ki aynı iskeleti farklı konulara uyarlayabiliyormuşum.

Şablon kurduktan sonra üretim hızım üçe katlandı, kalite de düşmedi çünkü şablon zaten denenmiş olanı taşıyordu.

İkinci öneri: en çok satan üç ürününüze bakın ve onların devamını yapın. Yeni konu denemek heyecanlı ama çoğu zaman sıfırdan pazar aramak demek.

Ben anaokulu işletiyorum, Seda Hanım'ın utanç kısmına takıldım açıkçası, çünkü ben de aynısını yaşadım, hem de yıllarca.

Bizim çevremizde kadının iş kurması hâlâ garip karşılanıyor, hele bir de eşi çalışıyorsa, hemen "ihtiyacın mı var" diye soruluyor.

Bir süre sonra cevap vermemeyi öğrendim. Şimdi kimse sormuyor zaten, çünkü on iki yıldır aynı yerdeyim.

Seda Hanım tebrik ederim, üç kere başlamak bir kere başarmaktan zordur.

Stajyerim, bu yazıyı okuyunca bir şey sormak istedim, umarım uygun kaçar.

Yan iş yaparken asıl işinizle çakışma oldu mu hiç? Yani hem zaman olarak hem de kurumunuza karşı bir sorun. Ben de okurken bir şeyler yapmak istiyorum ama bunun sınırı ne bilmiyorum.

İyi bir soru, İK tarafından genel çerçeveyi çizeyim; kendi durumunuz için sözleşmenize ve varsa kurum yönetmeliğinize bakmanız gerekir.

Bakılacak ilk yer iş sözleşmenizdir. Bazı sözleşmelerde rekabet yasağı ve ek iş yapma kısıtı bulunur. Kamu görevlileri için ise ayrı ve daha sıkı düzenlemeler söz konusudur.

İkinci bakılacak şey, yaptığınız yan işin asıl işinizle rekabet edip etmediği. Aynı müşteri kitlesine aynı hizmeti veriyorsanız, sözleşmenizde açık bir yasak olmasa bile sorun çıkabilir.

Üçüncüsü, kaynak kullanımı. Kurumun bilgisayarı, verisi, çalışma saati ve müşteri listesi yan işte kullanılamaz. Bu, çoğu yerde en net sınırdır.

Şüphedeyseniz İK'ya sormak genelde en sağlıklısı. Sormak sizi şüpheli konuma düşürmez; sormadan yapıp sonra çıkan sorun düşürür.

detaya inersek soyle: Kucuk bi deeme ile baslayin tmmini bi anda baglamayin

ben olsam bu yoldan giderdim

yanış anlamadıysam şunu diyorsunuz: Vadeyi uzamak müşetriyi mutlu eder sizi finansman kurumuna çevirir

buyurken ilk bozzulan sey iletisim oluyor sayilaar deil. valla benim goruusum bu, kesin dogru diye yazmiyorum.

Bende tam tersi oldu, o yüzden yazıyorum. İlk kez yapıyorsanız küçük başlayın, ölçek sonra gelir.

aynı hatayı yapmayın diye yazıyorum ama yan iş konusunda acele eden herkez aynı yerde takılıyor.

kendi maaşını kesmek geççici bi taktiktir; altı ayı aşarsa bi yeriniz kopar. valla umarım işinize yarar.

Katılıyorum.

Bu başlık arşivlik. Kâğıt üzerinde kârlı görünüp bankada para olmaması çok yaygın.

Yanlışım varsa düzeltin.

bunu yaprken bakılacak üç şey var... bizde en çok zaman kaybettiren şey, kimin karar vereceğğinin belli olmamasıydı.

koaly gelsin.

Bunun bir de ölçüm tarafı var. Kâğıt üzerinde kârlı görünüp bankada para olmaması çok yaygın.

Yanlışım varsa düzeltin.

Detaya inersek şöyle: Alacak devir hızıyla borç devir hızı arasındaki gün farkı büyüyorsa ciro sizi kurtarmaz.

Kararı geri almak ne kadar zorsa, o kadar yavaş verin. Sonucu buraya yazarsanız başkalarına da faydası olur.

dikkat edilmesi gereken bi şey var ve vadeyi uztmak müşteriyi mutlu eder, sizi finansman kurumuna çevirir

kâigt uzerinde kâri gorunup bankada para olmamasi cok yaygin

takipteyim. neeyse yan iş konusunda acele eden herkez aynı yerde takılıyor.

tecrübeyle sabit.

Dikkat edilmesi gereken bi şey var. bu arada yan iş tarafında yapılan hata genelde geri dönülebilir ama pahalı.

Bizde en çok zaman kaybettiren şey kimin karar vereceğinin belli olmamasıydı. neyse sorunuz olursa yazın, elimden geldiğince cevaplarım.

konuyu toparlayayım, çünnkü birkaç farklı cevap verildi... kayıt tutmayan hiçbi süreç düzelmiyor çünkü neyi düzelteceğinizi bilmiyorsunuz.

karar verirken en kötü senaryoyu da yazın, sadece iyisini dgl ama sorunuz olursa yazın elimden geldiğince cevaplarım.

aynen öyle, üstelik bu kdr bilinmiyor sonra yani kötü haberi geciktirmek, bu işte en çok kaybettiren alışkanlık.

kolaay gelsin.