ikinci yılımızda, bir gün ortak geldi 'ben çıkıyorum' dedi. müşterileri, teknoloji, altyapı — hepsi karışık halde. biz de onun desteğine ihtiyacımız vardı çoğu işte.
ilk hafta panikte geçti. ama sonra bir liste çıkardım: 'ortak ne yapıyordu? hangisini ben atabilir, hangisini danışmanı bulabilir?' buldum ki, ortağın yaptığı işlerin yüzde 70'i düzenli rutin. yüzde 30'i kritik karar.
kritik kararlar için bi danışman tuttum haftalık. rutinler için prosedür yazdım, asistan transfer ettim. işi toparladım. müşteriler fark etmediler bile. şirket ayakta kaldı. ortağın gidişi, aslında bi verim kayıp değil düzensizlik ortaya çıkarma fırsatı oldu.