Şirketi 2022 sonunda kapattım. Aradan iki yıl geçti, artık soğukkanlı yazabiliyorum. Buraya yazmamın sebebi kimseyi korkutmak değil; ben batarken okuduğum her yazı ya zafer hikâyesiydi ya da "pes etme" temalı bir şeydi. İkisi de işime yaramadı.
En büyük hatam ciroyu nakit sanmaktı. Kâğıt üzerinde büyüyorduk, banka hesabı bunu hiç doğrulamıyordu. Vadeli satış yapıyordum, tahsilat 90 güne çıkmıştı, tedarikçiye peşin ödüyordum. Bu makasın bir yerde kapanacağını varsaymıştım. Kapanmadı.
İkinci hatam, işi büyütmek için harcadığım paranın geri dönüşünü ölçmemekti. Reklam veriyorduk, satış artıyordu, demek ki işe yarıyor diyordum. Sonradan baktığımda artan satışların çoğu zaten bizi bilen müşterilerdendi. Reklamı kesince satış düşmedi. Yani iki yıl boyunca kendi müşterime kendi ürünümü yeniden pazarlamışım.
Üçüncüsü de şu: kötü haberi geciktirdim. Ortağıma da, ekibe de. Üç ay erken konuşsaydım küçülerek devam edebilirdik. Ben o üç ayı "belki düzelir" diye harcadım.
Sorusu olan varsa cevaplarım. Ders çıkarılacak bir şey varsa buyurun, ben de okuyayım.