2020 mart — pandemi başında, işler durmuştu. müşteriler kapanmışlardı. gelir sıfır. ben de 6 kişi vardı, hepsine maaş verecek durumda değildim.
dedim 'ben kesmeyim, hep onların maaşına bakayım, en azından onları kaybetmeyim.' 3 ay kendi maaşımı kesttim — yani evde ailemle oturdum, hiçbi gelir yok. ve olayın sonunda, takım ayakta kaldı.
ama bu, psikolojik olarak çok zor bi kararıydı. eşim kaygı gösterse, çocuk okula gittiğinde 'baba para yok' dediğimde, çok zor hissettim. ama işletmeci olarak doğru karar. çünkü takım kaybetmemek = müşteri kaybetmemek = ertesi sene para çıkmak.